Liryczno- balladowe spotkanie z Anią Wyszkoni.

„Praca nad krążkiem, tekstami, trwała dwa lata i myślę, że udało mi się zawrzeć na niej jeszcze więcej emocji i dojrzałości niż na solowym debiucie sprzed prawie czterech lat. Ta płyta to spełnienie wielu moich muzycznych marzeń". 

 Tymi słowami Ania Wyszkoni, która przez wielu kojarzona jest z jej macierzystym zespołem, czyli grupą Łzy zachęca  do tego, aby chwycić ją za rękę i po raz kolejny dać się wprowadzić do jej świata- świata dźwięków, instrumentów, melodii. Jej muzyczne horyzonty są teraz zupełnie inne niż wtedy, gdy śpiewała słynne "Oczy szeroko zamknięte". Grubą kreską odcina to, co było na początku wokalnej drogi. Postawiła na karierę solową  i zaprezentowanie słuchaczom takiego materiału, który jest zgodny z nią samą i zarazem może nie zaskakujący, ale  na pewno intrygujący    jej fanów i nie tylko. 

"Życie jest w porządku”, bo taki tytuł nosi druga płyta artystki z Tworkowa  to 11 kompozycji, które zostały stworzone przez naprawdę zacną grupę świetnych pomocników. Do współpracy nad płytą Ania zaprosiła producenta Bogdana Kondrackiego, który wspierał także inne polskie gwiazdy. Muzykę poza samą wokalistką napisali również: lider zespołu Wilki Robert Gawliński (singiel "Dźwięki nocy), Ania Dąbrowska ( „Powietrze”) czy zmarły niedawno Marek Jackowski (singiel „Zapytaj mnie o to kochany”). Teksty  układała nie tylko Ania. Pomagały jej Karolina  Kozak, wspomniana już wcześniej Dąbrowska oraz Olga Jackowska  pseudonim Kora. Taki zestaw nazwisk to może nie od razu gwarancja sukcesu, bo w muzyce niczego nie można przewidzieć. Niemniej jednak jest to zapowiedź albumu na wysokim poziomie. I taka ta płyta jest dopracowana, przemyślana, liryczna, ale też różnorodna. Oprócz nastrojowo klimatycznych ballad, w których moim zdaniem piosenkarka wypada najlepiej na  krążku usłyszymy też kilka trochę mocniejszych utworów. Jednak mimo wszystko dominują   te pierwsze. O czym są? O, życiowym spełnieniu, samotności, szczęściu, ale przede  wszystkim o  miłości, która dodaje skrzydeł.  To swego rodzaju opowieść kobiety, spełnionej, mającej wszystko, czego jej do szczęścia potrzeba. Każda kolejna  piosenka opowiada jakoś historię. Aby dowiedzieć się, o co tak naprawdę chodzi potrzeba chwili skupienia, wsłuchania w tekst danego utworu. Tam gdzieś między następującymi po sobie dźwiękami ukryte jest to, co najważniejsze istota piosenki.  

Wspomniałam  też o różnorodności. Widać ją przy doborze instrumentów. W tle usłyszeć możemy zarówno fortepian, skrzypce,  a nawet trąbkę. Może nie ma tam  „pewniaków na przebój”, kompozycji, które na sto procent podbiją radiowe listy  hitów. Mam wrażenie, że nie to było celem Ani. Stworzyła płytę melancholijną  i na swój sposób magiczną. Zawarte na niej utwory niosą ze sobą dużo ciepła. Wokalistka śpiewając prowadzi słuchaczy przez  wszystkie komnaty swojego muzycznego pałacu. Jej głos sprawia, że dla mnie osobiście słuchanie tej płyty to była prawdziwa muzyczna  uczta. Wokalistka w wywiadach podkreśla, że każdy ma prawo do tego, aby odebrać ten album inaczej. Każdy podczas słuchania znajduje swój własny klucz interpretacyjny.  Artystka przekazuje różnorodne emocje i śpiewa sercem. Za należą się jej brawa, bo chyba nie każdy   wokalista / wokalistka  posiada takie umiejętności.   W piosenkach słychać i czuć tę nutkę romantyzmu, kobiecej wrażliwości. Czy nawet nostalgii?  Płyta dobra nawet bardzo dobra. Godna polecenia i posłuchania.

Źródło cytatu:

http://www.empik.com/zycie-jest-w-porzadku-wyszkoni-ania,p1062062195,muzyka-p

Tekst stanowi  oficjalną recenzję dla magazynu  internetowego "Debiutex" i został opublikowany również tutaj:

http://debiutext.eu/18931,liryczno-balladowe-spotkanie-ania-wyszkoni.html

Piosenka na dziś #7 Dido No Fredoom.

Ostatnio jest to numer jeden na mojej playliście. 

Nowe muzyczne oblicze Patrycji Markowskiej.

„Najbardziej rockowa, najciekawsza płyta w moim dorobku. Pracowaliśmy z zespołem zamknięci w studiu w górach. Było trudno i pięknie Efekty zaskoczyły nawet mnie samą.”

Tak swoją najnowszą płytę charakteryzuje Patrycja Markowska. Córka lidera grupy Perfect postanowiła  pokazać słuchaczom drugą, bardziej rockową naturę. Nagrała album, który jest trochę inny niż te dotychczas wydane. Czy lepszy? Pod względem muzycznym, kompozytorskim i tekstowym, zdecydowanie tak. Na „Alter Ego” znajdziemy jedenaście  kompozycji. Są wśród nich typowo rockowe numery, ale też ballady. Słychać tam sporo różnorodnych instrumentów. Już na otwarcie albumu (piosenka "Piąte nie odchodź " ) dają o sobie znać ostre gitary i mocne riffy. Dalej usłyszeć możemy bas i klawisze a nawet bębny. Do wyboru, do koloru. 

 Markowska wielokrotnie powtarzała, że będąc dzieckiem najczęściej słuchała właśnie rocka, więc nie może dziwić fakt, że inspirują ją muzycy specjalizujący się właśnie w tym gatunku. Jednak na albumie znajdziemy też utwory które nawiązują do twórczości zespołów takich jak U2 czy Coldplay. Krążek pokazuje, że Patrycja jest artystką dojrzałą, obdarzoną ciekawą barwą głosu i wrażliwością muzyczną. Wrażliwość tę słychać chociażby w utworze "Dzień za dniem", który został wybrany na drugi singiel. Wokalistka chciała zrobić coś innego, ale nie zapomniała o fanach, którzy pokochali ją za liryczne kompozycje mówiące o uczuciach i nie tylko. Oni również znajdą na tej płycie coś dla siebie. Powinny spodobać się im ballady, takie jak np. "Ocean"- piosenka nagrana wspólnie z liderem zespołu Ira Arturem Gadowskim.  Każdy utwór na tym albumie to inna twarz artystki. Po raz kolejny udowadnia ona, że potrafi odnaleźć się w niemal każdej stylistyce. Jest jak kameleon. Na początku śpiewa lirycznie i zmysłowo, potem pokazuje pazur i rockowego zadziora. Kapitalne aranże i równie dobre kompozycje pozwalają jej rozwinąć skrzydła, podskoczyć poziom wyżej, a może nawet otworzyć nowy rozdział w swojej muzycznej karierze?  

Nie wiem jaka będzie kolejna płyta jednej z moich ulubionych polskich piosenkarek, ale mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że ten krążek jest godny Waszej uwagi. Czekałam na niego długo i nie zawiodłam się. Poza wspomnianą już wcześniej piosenką "Dzień za dniem", spodobało mi się również kilka innych numerów. "Ocean" cenię za tekst, w którym słychać emocje i to, że Patrycja i Artur wiedzą o czym śpiewają i jakie emocje chcą przekazać.  "Wielokropek" - trzeci singiel promujący płytę, kolejna ballada, nowa opowieść i ta bardziej nostalgiczna nuta w głosie artystki. Do tego bonusowy utwór "Nie chcę wiedzieć nic" - w którym Patrycja pojawia się tylko gościnnie (chórek). Głównym wokalistą jest bowiem Marcin Spenner, finalista drugiej edycji programu X Factor. Nie jestem żadnym krytykiem muzycznym ani ekspertem w tej dziedzinie, ale uważam, że jest to najlepsza płyta w dorobku pochodzącej z Warszawy artystki. Album na najwyższym poziomie i to zarówno pod względem  wokalnym, kompozycyjnym, jak i produkcyjnym. Ja jestem zdecydowanie na tak. Was, drodzy czytelnicy także zachęcam do przesłuchania najnowszego krążka jurorki ostatniej edycji "The Voice of Poland". Tylko wtedy będziecie mogli przekonać się czy jej  drugie ja przypadnie Wam do gustu.

Źródło cytatu: http://www.empik.com/alter-ego-markowska-patrycja,p1071384804,muzyka-p

Tekst stanowi oficjalną recenzję dla magazynu internetowego "Debiutext" i został opublikowany również tutaj:

http://debiutext.eu/18657,nowe-muzyczne-oblicze-patrycji-markowskiej.html

Piosenka na dziś # 6 Beyonce Listen.

Odkryta dopiero niedawno. 

MOJE TOP 5 - Anna Wyszkoni.

1). W całość ułożysz mnie 

 2) Wiem, że jesteś tam 

 3) Zapytaj mnie o to kochany 

 4) Dźwięki nocy

 5) Z ciszą pośród czterech ścian 

 Miłego słuchania Anne 18.